Dzień Głuchych obchodzony jest na całym świecie. Zaczęło się od Światowego Kongresu WFD (Światowa Organizacja Głuchych). Pierwszy odbył się we wrześniu 1951 roku. I tak co roku obchodzony jest w ostatnią sobotę września.

Głuchoniemi nadal borykają się z problemami. Szczególnie dotyczy to sfery zawodowej. Znalezienie pracy nie należy do najłatwiejszych. Podobnie jak załatwienie zwykłych, codziennych spraw w urzędzie, czy u lekarza. Barierę zawsze stanowi nieznajomość języka migowego wśród większości społeczeństwa. Młodzi, niesłyszący wciąż walczą o zmianę języka nauczania. Nauczyciele w szkołach dla osób niesłyszących i niedosłyszących posługują się Systemem Języka Migowego (SJM), który jest uproszczoną wersją języka polskiego. Naturalnym językiem osób głuchych jest Polski Język Migowy (PJM), bogatszy w zwroty z polską składnią i fleksją.

Jego znajomość umożliwia naukę, zdanie matury na takim samym poziomie, jak osoby słyszące. Jedyna różnica to przeformułowanie pytań tak, aby były dostosowane do poziomu językowego osób niesłyszących.

Inny problem to tłumaczenie programów telewizyjnych dla głuchoniemych. Okazuje się, że sympatyczny starszy pan i pani, których widzimy w lewym dolnym rogu ekranu również posługują się uboższym językiem miganym. Ilość programów, choćby z takim przekładem, jest naprawdę niewielka. Głuchoniemi rozwiązanie widzą w dołączaniu napisów do  wszystkich programów.

Największa polską organizacją osób niesłyszących zrzeszającą około 100 tys. członków jest Polski Związek Głuchych. Działa od 1946 roku. Pomaga on  w wielu sytuacjach, m.in. udziela pomocy w zakresie podnoszenia wykształcenia, ochrania prawa i interesy osób głuchoniemych oraz propaguje wśród społeczeństwa problemy niesłyszących.

Praktyka pokazuje, że w ciągu jednego dnia, organizując koncerty, czy marsze nie da się rozwiązać problemów osób głuchoniemych. Można je tylko w ten sposób nagłośnić, przypomnieć o nich. A co z podjęciem konkretnych kroków w stronę umożliwienia im bezproblemowego funkcjonowania na co dzień.